Z kategorii:
jak stosować samoopalacz,
kosmetyki samoopalające
Recenzja: samoopalacz w musie Vita Liberata
Uwielbiam zdrowo wyglądającą, delikatnie muśniętą słońcem skórę. Mój typ karnacji jest tego wielkim sprzymierzeńcem; opaleniznę chwytam bardzo szybko, a zarazem dość długotrwale. Aby na dłużej zachować złocisty koloryt, korzystając z solarium (oczywiście, w granicach zdrowego rozsądku) często wspomagam się kosmetykami o zawartości składników pogłębiających opaleniznę. Samoopalacze? Do tej pory byłam wierna swojemu faworytowi w postaci olejku, który ratował mnie w sytuacjach awaryjnych.
Lubię być na bieżąco z nowinkami - nie mogło też być inaczej, gdy na polski rynek weszły kosmetyki Vita Liberata. Czy pierwszy z kosmetyków, samoopalający mus z serii Fabulous podbił moje serce?
Producent mówi o nim..
Niezwykle lekka formuła musu nadaje naturalną złotą opaleniznę bez smug i zacieków. Moisture Locking System z ekstraktem z winogron oraz aloesu intensywnie i długotrwale nawilża skórę zaś technologia Odour Remove sprawia, że preparat pozbawiony jest przykrego zapachu. Organiczne składniki powodują, że kolor zanika w równomierny sposób, zupełnie jak naturalna opalenizna.
Mój wybór padł na kolor medium - adekwatny do koloru wyjściowego mojej skóry. Za kwotę około stu dziesięciu złotych otrzymujemy sto mililitrów produktu umieszczonego w klasycznej, plastikowej butli z pompką pianotwórczą.
Dozownik jest stabilny, nie sposób go zepsuć - nawet przy upadku z dużej wysokości wprost na kafelki. Dwukrotna porcja wystarcza na pokrycie jednej partii ciała (łydki i stopy / uda i pośladki / ręce i dłonie / brzuch i dekolt / twarz i szyja) - czysta matematyka wykazuje, że do przeprowadzenia zabiegu brązującego w zupełności starcza ok. dziesięciu pompek preparatu.
Bardzo pomocnym wspomagaczem w rozprowadzaniu samoopalacza okazała się rękawica tej samej firmy. Przeprowadzone dwa testy - pierwszy raz przy użyciu dłoni, drugi raz za pomocą wyżej pokazanego akcesorium - pozwala mi wygłosić jednoznaczną opinię.. Rękawica zostaje ze mną na dłużej! Dlaczego? Oprócz oszczędności kosmetyku i równomiernie opalonej skóry istotny jest dla mnie również aspekt czystych, nie pofarbowanych dłoni - szczególnie w przypadku gdy..
.. pianka okazała się ciemnobrązowa! Było to dla mnie dużym zaskoczeniem - szczególnie w momencie zakończenia zabiegu, gdy wnętrze moich dłoni nie odbiegało kolorem od wyżej pokazanego koloru czekolady ;-) Składam pokłony w imieniu tych pań, którym sprawienie sobie jednolicie opalonej skóry było wyzwaniem - dzięki temu prostemu patentowi doskonale wiadomo, które miejsca zostały ominięte. Składam pokłony również w imieniu kobiet, których zapach samoopalacza jest nie do przejścia; ten, w przeciwieństwie do wielu swoich konkurentów nie uwalnia go w zupełności - zarówno w trakcie aplikacji, jak i również na skórze.
Zaintrygował mnie skład - rzecz, na którą w tym przypadku należy zwrócić szczególną uwagę. Już na pierwszym miejscu znajdziemy tutaj sok z liści aloesu, znany ze swoich nawilżających właściwości. Tuż za nim między innymi ekstrakt z melona, winogron, miłorzębu, morszczynu, liczi, malin oraz lukrecji a także kwas hialuronowy i hydrolizat jedwabiu. Przyznajcie - taki miks potrafi zrobić wrażenie!
Choć początkowe zmagania były nieco toporne (głównie za sprawą aplikacji bez specjalnej rękawicy), polubiłam ten produkt - błyskawicznie, acz stopniowo - w zależności od ilości zabiegów - nadaje skórze opalony odcień, równocześnie ją odżywiając. Zmywa się po około tygodniu, bardzo równomiernie, nie pozostawiając plam i nierówności. W zupełności wystarcza mi, aby okazjonalnie podkreślić opaleniznę - a ta wygląda na bardzo zdrową, przypominającą uzyskaną za pomocą promieni słonecznych, owianych delikatną bryzą.. Jestem bardzo zadowolona z efektów - z przyjemnością pozostanie na mojej łazienkowej półce.
 |
| Zdjęcia wykonane przy pomocy lampy pierścieniowej 40W (!!) |
Drogie Panie, czy lubicie skórę muśniętą słońcem w tubce? Czy korzystacie często z jego uroków?
